آمد عشق، چاشتی، شکلِ طبیب پیشِ من / دست نهاد بر رگم، گفت ضعیف شد مجس

گفت کباب خور پیِ قوّتِ دل، بگفتمش / دل همگی کباب شد، سویِ شراب ران فرس

گفت شراب اگر خوری از کفِ هر خسی مخور / باده مَنَت دهم گُزین، صاف شده ز خاک و خس

گفتم اگر بیابمت من چه کنم شراب را؟ / نیست روا تیمّمی بر لبِ نیل و بر ارس

.

( غزلیّات مولوی )

.

در بیت اول : مجس: موضع لمس، محل نبض