اگر نه صیدِ یاری تو، بگو چون بی‌قراری تو؟ / چو دیدی آسیا گردان، بدان آبِ روان اینک

ز ذوقش گر ببالیدی، چرا از هجر نالیدی؟ / تو منکر می‌شوی لیکن هزاران ترجمان اینک

اشارت می‌کند جانم که خامش کن مرنجانم / خموشم، بنده‌فرمانم، رها کردم بیان اینک

.

( غزلیّات مولوی )