این بار من یکبارگی در عاشقی پیچیده‌ام / این بار من یکبارگی از عافیت ببریده‌ام

ای مردمان، ای مردمان، از من نیاید مردمی / دیوانه هم نندیشد آن کاندر دل اندیشیده‌ام

من از برای مصلحت در حبسِ دنیا مانده‌ام / حبس از کجا من از کجا؟ مالِ که را دزدیده‌ام؟

من طُرفه مرغم کز چمن با اشتهای خویشتن / بی‌دام و بی‌گیرنده‌ای اندر قفس خیزیده‌ام

زیرا قفس با دوستان خوشتر ز باغ و بوستان / بهرِ رضای یوسفان در چاه آرامیده‌ام

.

( غزلیّات مولوی )