صبحدم مرغِ چمن با گُلِ نوخاسته گفت / ناز کم کن که در این باغ بسی چون تو شکفت

گُل بخندید که از راست نرنجیم، ولی / هیچ عاشق سخنِ سخت به معشوق نگفت

( غزلیّات حافظ )