تا چه کند با رخِ تو دودِ دلِ من / آینه دانی که تابِ آه ندارد

شوخیِ نرگس نگر که پیشِ تو بشکفت / چشم‌دریده ادب نگاه‌ندارد

( غزلیّات حافظ )

در بیت اول : خواجه آه سینۀ آتشین خود را به دود ، و رخ معشوق را از جهت درخشندگی و زیبایی به آینه مانند کرده است - دود و آه ، دشمن آینه است و آن را تیره و کدر می سازد ؛ به همین سبب خواجه به معشوق می فرماید : منتظر باش و ببین که آه سینۀ آتشین من بر چهرۀ آینه گون تو چه اثری خواهد کرد. یقینا آینه تاب و توان در برابر آه را ندارد و تیره خواهد شد ؛ پس ای معشوق از آه سینۀ من بر حذر باش

در بیت دوم : شوخی : گستاخی و بی شرمی