تو خود ای گوهرِ یکدانه کجایی آخِر / کز غمت دیدۀ مردم، همه دریا باشد ؟
از بنِ هر مژهام آب روان است، بیا / اگرت میلِ لبِ جوی و تماشا باشد
چشمت از ناز، به حافظ نکند میل، آری / سرگرانی صفتِ نرگسِ رعنا باشد
( غزلیّات حافظ )
نوشته شده در تاريخ دوشنبه ۱۵ خرداد ۱۳۹۶ توسط رضا