جهان ای پسر، مُلک جاوید نیست / ز دنیا وفاداری امّید نیست
نه بر باد رفتی سحرگاه و شام / سریر سلیمان علیهالسّلام ؟
به آخر ندیدی که بر باد رفت ؟ / خُنُک آنکه با دانش و داد رفت
کسی زین میان گوی دولت ربود / که در بند آسایش خلق بود
به کار آمد آنها که برداشتند / نه گرد آوریدند و بگذاشتند
( بوستان سعدی )
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه ۸ تیر ۱۳۹۶ توسط رضا