تنورِ لاله چنان برفروخت بادِ بهار / که غنچه غرقِ عرق گشت و، گُل به جوش آمد

به گوشِ هوش نیوش از من و به عشرت کوش / که این سخن سَحر از هاتفم به گوش آمد،

ز فکرِ تفرقه بازآی تا شوی مجموع / به حکمِ آنکه چو شد اهرمن، سروش آمد

ز خانقاه به میخانه می‌رود حافظ / مگر ز مستیِ زهدِ ریا به هوش آمد

( غزلیّات حافظ )

در بیت اول : تنور لاله : لاله از جهت سرخی، به تنور آتش مانند شده است – عرق : استعاره از قطرات شبنم – به جوش آمدن : کنایه از به هیجان آمدن گل، حرکت و تکان خوردن گل به وسیلۀ باد صبا

در بیت دوم : هاتف : سروش غیبی – خواجه با تکرار حرف "ش" موسیقی زیبایی را ایجاد کرده است

در بیت سوم : معنی بیت : از فکر پریشانی و تفرقه بیرون بیا تا خاطرت جمع شود، به دلیل آنکه فرشته زمانی می‌آید که دیو از تو دور شده باشد