گر باده خوری تو با خردمندان خور / یا با صنمی لالهرخی خندان خور
بسیار مخور، ورد مکن، فاش مساز / اندک خور و، گهگاه خور و، پنهان خور
( رباعیّات خیّام )
شعر حافظ را به یاد میآورد که میفرماید :
صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد / ور نه اندیشۀ این کار فراموشش باد
ورد : چیزی را پیوسته بر زبان آوردن و گفتن ( ورد مکن شاید به معنی عادت نکن باشد - در بعضی نسخ، و رد مکن آورده شده است )
نوشته شده در تاريخ سه شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۷ توسط رضا