با که گویم؟ در همه دِه زنده کو؟ / سویِ آبِ زندگی پوینده کو؟
تو به یک خواری گریزانی ز عشق / تو به جز نامی چه میدانی ز عشق؟
عشق را صد ناز و استکبار هست / عشق با صد ناز میآید به دست
عشق چون وافیست، وافی میخرد / در حریفِ بیوفا میننگرد
.
( مثنوی مولوی )
.
در بیت سوم : استکبار : خود را بزرگ دیدن، تکبر کردن
در بیت چهارم : وافی : وفا کننده به عهد
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه ۷ دی ۱۴۰۱ توسط رضا