ز خاکِ من اگر گندم برآید / از آن گر نان پزی، مستی فزاید
خمیر و نانبا دیوانه گردد / تنورش بیت مستانه سُراید
میا بی دف به گورِ من برادر / که در بزمِ خدا غمگین نشاید
مرا حق از میِ عشق آفریدهست / همان عشقم اگر مرگم بساید
.
( غزلیّات مولوی )
نوشته شده در تاريخ جمعه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۳ توسط رضا