در بند مدارا کن و دربند میان را / در بند مکن خیره طلب مُلکتِ دارا

گر تو به مدارا کنی آهنگ، بیابی / بهتر بسی از مُلکتِ دارا به مدارا

بشکیب ازیرا که همی دست نیابد / بر آرزوی خویش مگر مردِ شکیبا

آن بهْ که نگویی چو ندانی سخن، ایراک / ناگفته سخن بهْ بوَد از گفتۀ رسوا

چون تیر، سخن راست کن، آنگاه بگویش / بیهوده مگو، چوب مپرتاب ز پهنا

.

( ناصر خسرو )

.

در بیت اول : دربند میان را: کمر خود را بستن کنایه از آماده انجام کار شدن و مصمم بودن – خیره: بیهوده

در بیت چهارم : ایراک: زیرا که