کوچه وقتی که نباشی،رگ خشکیده شهره، ماه تو گوش خونه گفته ، دیگه با پنجره قهره

سقف دل بستگی بی تو واسه من سایه نداره،دلم از روزی که رفتی ، دیگه همسایه نداره

تو پی کدوم ستاره ، پشت ابرا خونه کردی ، رفتی و چیزی نگفتی ، گریه رو بهونه کردی

من سوال ساده تو ، تو جواب مشکل من ، رد پای رفتن تو ، روی صحرای دل من

وقتی آسمون شبهام ، زیر سایه چشاته ، وقتی حتی این ترانه ، رنگ غربت صداته

نمیذارم این دوراهی ، سر راه ما بشینه ، نمیذارم این جدایی رنگ فردا رو ببینه

شب و با فانوس اشکت ، میبرم به روشنایی ، با تو میرسم دوباره ، به طلوع آشنایی

میدونم هرجا که باشی ، دل تو اهل همینجاست ، واسه منو تو اینجا ، اول و آخر دنیاست