ای که شمشیر جفا بر سر ما آخته‌ای / دشمن از دوست ندانسته و نشناخته‌ای

من ز فکر تو به خود نیز نمی‌پردازم / نازنینا تو دل از من به که پرداخته‌ای

چند شب‌ها به غم روی تو روز آوردم / که تو یک روز نپرسیده و ننواخته‌ای

تا شکاری ز کمند سر زلفت نجهد / زابروان و مژه‌ها تیر و کمان ساخته‌ای

( غزلیّات سعدی )