سقراط در مورد کوروش می‌گوید که او پادشاه یگانه‌ای است. او برای بیان دلیل خود، به بازدید لیساندر از پردیس کوروش در سارد اشاره می‌کند و می‌گوید :

" لیساندر از اینکه تعداد بی‌شماری از درختان گوناگون در ردیف‌های منظم، یکی پس از دیگری و با شکل هندسی خاصی کاشته شده بودند و بوی عطرشان فضا را پر کرده بود، شگفت زده شده بود. به همین دلیل با صدای بلند گفت : کوروش، من از این زیبایی و نظم بی‌نظیر در حیرت هستم، اما بیش از آن، شخصی را تحسین می‌کنم که این باغ را، این گونه برای تو ساخته و طراحی کرده است. کوروش نیز با کمال افتخار پاسخ داد، من این باغ را طراحی کرده‌ام و من، خود این نظم را در باغ به وجود آورده‌ام، حتی بعضی از این درختان را شخصاً با دست خویش کاشته‌ام. در همان لحظه، لیساندر رو به کوروش کرد و وقتی که به زیورآلات او به طور کامل نگریست گفت: ای کوروش! آیا تو واقعا بخشی از این باغ را با دستان خودت کاشته‌ای؟ آنگاه کوروش پاسخ داد، هرگز تا زمانی که در مزرعه یا در میدان جنگ، عرق از پیشانی‌ام جاری نشود، دست به شام نمی‌برم "

بی‌تردید روایت گزنفون از کوروش، گوشه‌ای از ویژگی‌های شاهانه او را نشان می‌دهد. بنابراین، ارتباط میان پادشاه و کشاورزی، یکی از عناصر ویژه ایدئولوژی پادشاهان هخامنشی است. در حقیقت، توصیف و تعیین باغ‌ها، پردیس‌ها و سبزی، خرمی و زیبایی آنها از سوی نویسندگان آن دوره و همچنین اشاره آنها به خشکی و بی‌آب و علفی بیابان‌های اطراف، گواهی است بر این حقیقت که پادشاهان هخامنشی، خالق سرسبزی و زیبایی بوده‌اند.

( برگرفته از کتاب " از کوروش تا اسکندر " )