سخن میان دو دشمن چنان گوی که گر دوست گردند شرمزده نشوی.
میان دو کس جنگ چون آتش است / سخنچین بدبخت هیزمکش است
کنند این و آن خوش دگرباره دل / وی اندر میان کوربخت و خجل
میان دو تن آتش افروختن / نه عقل است و خود در میان سوختن
در سخن با دوستان آهسته باش / تا ندارد دشمن خونخوار گوش
پیش دیوار آنچه گویی هوش دار / تا نباشد در پس دیوار گوش
( گلستان سعدی )
نوشته شده در تاريخ یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۳۹۵ توسط رضا